Uitstellers zijn niet lui, maar voorzichtig.
Je kunt je erg schuldig voelen over je uitstelgedrag, maar hersenonderzoek wijst uit dat het niet zozeer luiheid is maar voorzichtigheid. Bovendien kun je jezelf trainen om minder uit te stellen.

Je kunt je goed rot voelen als je een belangrijke taak alwéér hebt uitgesteld. Elke keer neem je je voor om het anders te doen, je gedrag te veranderen en meer gedaan te krijgen. Maar: het is niet alleen maar gedrag. Uit onderzoek blijkt dat de hersenen van doeners en uitstellers anders in elkaar zitten. Bij uitstellers is de amygdala gemiddeld groter. Dit is het hersengebied waar emoties als angst gecontroleerd worden, en waar de ‘vechten of vluchten’ reactie wordt geïnitieerd. In andere woorden : mensen die vaak uitstellen, zijn misschien simpelweg voorzichtiger, en niet zozeer lui.

Perfectionisme
Die angst kan komen door perfectionisme; angst omdat je project of presentatie misschien niet zal lopen zoals je wilt. Je hersenen manen je dan tot voorzichtigheid, waardoor je het uit gaat stellen. Koppel je kwaliteit niet aan je eigenwaarde. Je hoeft jezelf niet iedere keer te bewijzen.

Goed uitstelgedrag
Als je het doet doe het dan wel goed. Blijf dan niet zitten proberen en je schuldig voelen. Ga iets anders doen, iets waar je blij van wordt of zelfs iets van leert. Kom daarna uitgerust terug en ga doen wat je eigenlijk moet doen.

Beloon jezelf bovendien voor goed gedrag, ook voor die kleine dingen, in plaats van boos op jezelf te zijn als je weer iets uitstelt. Beloning werkt vele malen motiverender dan straf.

Wil je hulp bij het maken van takenlijstjes?  Laat het me weten en ik help je, bel me, mail me!

Tweedehands kleding en schoenen zijn geld waard!
Je bent lekker aan het opruimen gegaan. De zomerkleding kunnen weer wat naar de achtergrond gaan en je wintertruien weer in het zicht. Dan kom je er achter dat je toch wat zomerspul niet gedragen hebt, en die schoenen ….. tja ze zijn nog goed maar je doet ze nooit meer aan. Dan is hier de oplossing voor je, ga naar de site van Texcollect en kijk hoeveel je kleding en schoenen waard zijn. Ze komen het zelfs bij je thuis ophalen!
Dát is nog eens fijn uitzoeken, opruimen en ook nog wat geld verdienen!

Wil je hulp bij het uitzoeken? Laat het me weten en ik help je, bel me, mail me!

Zoals je in het programma ‘Ons huis vol spullen’ kan zien leveren veel spullen gedoe en stress op. Je ziet een gezin dat niet gelukkig is in het huis waarin ze wonen. Kamers vol spullen bedekken de vloeren, tafels etc. Moedeloze mensen komen in beeld, zien niet meer wat ze hier aan kunnen of moeten doen.

Huisgenoten worden boos als het weer lijkt of er een bom is ontploft in het huis? Niemand lijkt wat op te ruimen en niemand kan meer wat vinden.
Soms wordt je er toch helemaal gek van.
En dat voelt niet alleen zo maar ís ook zo. Studies laten zien dat rommel en een ongeorganiseerd huis echt angstaanvallen en/of paniekaanvallen kunnen geven.

Er is wetenschappelijk onderzoek gedaan naar angst- en paniekaanvallen en teveel spullen en rommel in huis. Volgens het UCLA reageren vrouwen sterker op rotzooi dan mannen. Vrouwen in een huis vol spullen hebben een hoger cortisol niveau (dat is het stresshormoon) dan mannen!

Er zijn 8 aanwijsbare redenen die deze spullen stress laten zien:
* Te veel spullen overweldigd je omdat het de hersenen ernstig stimuleren om in de ‘overdrive’ te gaan.
* Het haalt de gedachte weg bij de dingen die we wel graag willen doen.
* Het maakt het mentale en psychische relaxen heel erg moeilijk.
* Het geeft het brein signalen dat er altijd wat te doen is.
* Het geeft ook angst omdat je constant aan het denken bent hoe je dit ooit opgeruimd en schoon krijgt.
* Het kan je productiviteit helemaal lam leggen.
* Het maakt het moeilijker om dingen te vinden en dat neemt tijd in beslag. (om niet te spreken van al het geld dat je uitgeeft aan iets dat je ergens wel hebt maar nu opnieuw koopt omdat het zoeken teveel tijd in beslag neemt)

Het goede nieuws is dat angst- en paniekaanvallen, door een te rommelig huis, kunnen worden ‘opgelost’.
Hieronder volgen wat tips:
• Ga samen met je familie aan de slag met opruimen en schoonmaken. Ben je alleen ga dan kamer voor kamer aan de slag. Laat je niet ontmoedigen. De rommel is er per slot van rekening ook niet in 1 dag gekomen.
• Zorg dat je spullen allemaal een eigen plek hebben. Bv sleutels allemaal op dezelfde plek aan haakjes. Post in een postvak bij elkaar. Speelgoed bij speelgoed etc.
• Gooi zaken die je nooit gebruik, of waar je er meerdere van hebt, weg! Heb je het meer dan een jaar niet gebruik of opengemaakt? Weg ermee!
• Als je rommel hebt gemaakt (bv als je hebt gekookt, geknutseld etc) en je bent er klaar mee? Ruim het meteen op. Het geeft je niet alleen een goed gevoel je sluit je bezigheid er ook goed mee af.
• Neem iedere avond 10 minuten de tijd om je woonkamer en keuken op te ruimen dan is het de volgende dag weer netjes als je aan de dag begint.

Dit zijn wat eenvoudige tips die je rust in je hoofd zullen gaan geven. Iedere dag een beetje doen en daarna goed bijhouden. Succes.

Weet je niet hoe te beginnen? Of is het je allemaal teveel? Laat het me weten en ik help je, bel me, mail me!

Nabestaanden laten soms duizenden euro’s liggen.
Als een familielid komt te overlijden, moet er een hoop geregeld worden. Informatie over een uitvaartverzekering is niet altijd vindbaar, waardoor nabestaanden geld mislopen. Een uitvaartverzekering wordt uitgekeerd bij het overlijden van de verzekerde. De nabestaanden krijgen een geldbedrag waarmee de uitvaart betaald kan worden. “Het is niet altijd bekend of er een uitvaartverzekering is en zo ja, bij welke verzekeraar deze is afgesloten”, vertelt Leon Schouten van Uitvaartverzekeringwijzer.net. “We weten niet hoe vaak dit gebeurt, maar het kan om duizenden euro’s gaan die al betaald zijn en waar niemand van afweet.”

Drie kwart van Nederlanders is verzekerd voor uitvaart.
Drie kwart van de Nederlanders is verzekerd voor de kosten van hun uitvaart, blijkt uit onderzoek van uitvaartverzekeraar Monuta. De kosten van een uitvaart zijn gemiddeld 7.500 euro, al kunnen uitvaarten als gewenst ook flink goedkoper én flink duurder. De meeste Nederlanders met een uitvaartverzekering zijn voor een bedrag tussen 5.000 en 10.000 euro verzekerd. De gemiddelde dekking van de uitvaartverzekering is 6.777 euro, blijkt uit het onderzoek van Monuta.

Nabestaanden houden recht op vergoeding.
Er zijn meerdere factoren die het proces kunnen bemoeilijken. Zo kan de overledene de premie al jaren geleden hebben afbetaald, waardoor de nabestaanden geen afschriften kunnen vinden op rekeningen, legt Schouten uit. Nabestaanden houden desondanks recht op de vergoeding, ook als de polis pas jaren na het overlijden van het familielid gevonden wordt. “Het zijn een soort slapende rekeningen”, aldus Martijn Buitenhuis van uitvaartverzorger Duin. Soms zijn polissen al vóór 1940 afgesloten. Daarna is er een oorlog geweest, mensen zijn meerdere keren verhuisd. Er zijn vele redenen te bedenken waardoor deze informatie kwijtraakt”, aldus Buitenhuis.

Zoekgeraakte polissen terugvinden.
Het Verbond van Verzekeraars heeft al tien jaar lang een zoekservice Verloren Polissen. Die service helpt klanten om zoekgeraakte polissen terug te vinden. In tien jaar tijd zijn er bijna twintigduizend aanvragen verwerkt. Het aantal verzoeken is ook flink gestegen. Er kwamen in 2018 3.384 aanvragen binnen, dit waren er in 2009 nog 962. Iedereen met familieleden moet communiceren over de wensen van de uitvaart en hoe dit bekostigd kan worden. “Als we daar meer over praten, zijn grootse zoektochten ook niet meer nodig.” Is er veel digitaal geregeld, zorg dan ook dat die inloggegevens terug te vinden zijn voor nabestaanden. “Iedereen heeft daarin een eigen verantwoordelijkheid, ook naar de nabestaanden.”

Weet je niet hoe te beginnen? Of is het je allemaal teveel? Laat het me weten en ik help je, bel me, mail me!

Weggeven in plaats van weggooien.
Natuurlijk is het niet zo dat de hele inboedel meteen in de vuilcontainer gaat. Een paar tips die je kan gebruiken om van je spullen af te komen:
• Nodig bv. een kind, een kleinkind, neef of nicht uit die binnenkort op kamers gaat of gaat verhuizen. Leid haar/hem rond in je huis, vertel bij elk ding of meubelstuk een kort verhaal over waar het vandaag komt en waarom je het zolang bij je hebt gehouden. Ongetwijfeld gaat je jonge familielid aan het eind van het bezoek met een tas, doos of aanhangwagen vol spullen weg.
• Waarom zou je bloemen kopen als je ergens op visite gaat, als je ook die vaas kan meenemen die al jaren in de kast staat te verstoffen.
• Heb je een verzameling die je familie niet wil hebben – denk aan postzegels, videobanden, gedichtenbundels – probeer die dan via een veilinghuis aan de man te brengen, of anders via internet.

Als je dan eindelijk bij de foto’s en brieven aangekomen bent, neem dan vooral een papierversnipperaars mee en bekijk documenten kritisch. Ken je de mensen niet die op de foto staan? ….. weg ermee! Is een brief onleesbaar geworden? …… weg ermee! Is een foto lelijk, of een dubbel exemplaar? ……. weg ermee! Oude post van de belastingdienst? …… weg ermee!
Voor de rest ga de oplossing eens zoeken in digitale oplossingen. Scan oude dia’s in en zet ze op een usb-stick; zo nemen ze veel minder ruimte in beslag. Kopieer oude, waardevolle, brieven zodat ze niet onleesbaar kunnen worden. En weer geldt: geef veel weg. Verdeel oude foto’s en documenten over enveloppen en deel die uit aan kinderen op speciale avonden. Succes gegarandeerd. Iedereen vindt het leuk om oude foto’s te zien. En bovendien: door herinneringen te delen met je gezin, voel je je minder eenzaam.

Weet je niet hoe te beginnen? Of is het je allemaal teveel? Laat het me weten en ik help je met het overzichtelijk maken.  bel me, mail me!

naar: Margareta Magnusson

Ervaring.
Zelf heb ik al heel wat ervaring met ‘döstädning’, na de dood van mijn moeder, schoonmoeder en later mijn (ex) man heb ik moeten opruimen. Mijn moeder was heel orderlijk en opgeruimd. Ik wist precies waar alles lag en alles was op die plek ook compleet. Het verdelen onder de familie en vrienden was daardoor ook ‘makkelijker’ te doen. Spullen die na het verdelen overbleven konden keurig netjes naar een goed doel of kringloopwinkel. Voor de rest van de spullen was mijn vader verantwoordelijk. Hij wilde een ‘mannen huishouden’ en ik maakte op de planken stickertjes met bv voor welk bed dat beddengoed was. Zo werden de kasten makkelijker netjes te houden voor hem. Toen mijn vader kleiner moest gaan wonen was dat ook makkelijker voor hem.

Bij mijn schoonmoeder en man moest ik werkelijk alles nalopen en uitzoeken. Dit is dan zo’n grote klus dat de moed je soms in de schoenen zakt. Naast je gezin heb je een heel leven op te ruimen. Buiten dat je ook nog met een huurbaas zit die zijn huis/appartement graag door wil verhuren. Dus áls je het goed kan voorbereiden zeker doen je doet je nabestaanden een heel groot plezier.

Döstädning voor jezelf daarentegen, is een ander verhaal. Het is juist fijn om de tijd te nemen, en aan de hand van al je spullen na te denken over het leven dat achter je ligt. Bovendien is het een goede manier om jezelf en familie en vrienden voor te bereiden op je dood. Het is een laagdrempelige manier om het gesprek daarover te beginnen. Zo weet je ineens dat die bijzonder porseleinen kopjes met gouden randjes niets voor de moderne kinderen zijn omdat ze niet in de vaatwasser kunnen. Kijk of je er iemand blij mee kunt maken óf verkoop ze via het internet óf breng ze naar de kringloopwinkel.
Als je eenmaal begonnen bent met je nalatenschap op te ruimen, wordt het zowel voor jezelf als voor je kinderen/nabestaanden steeds makkelijker te accepteren dat je er op een gegeven moment niet meer bent. Zonder dat je in een depressie zakt.
Met dit alles is tijd een belangrijke schakel. Zorg dat je er flink de tijd voor neemt. Vanaf je 65ste kan je langzaam gaan beginnen met sorteren. Het hoeft, in principe, niet op stel en sprong klaar te zijn. De herinneringen brengen tijd met zich mee en daar mag je ook weer van genieten. Begin daarom ook niet met foto’s en brieven daar zit veel te veel emotionele lading op. Zo kom je nooit aan opruimen toe. Begin met de schuur of de zolder daar liggen vaak veel spullen opgeslagen die toch nergens toe dienen. Pas bij het opruimen de KonMari methode toe. Bekijk het per categorie – kleding, keukenspullen, boeken enz. Zo houd je overzicht. Spreek met jezelf af hoe lang je over een kamer wil doen, bv een maand lang je slaapkamer opnieuw opruimen. Je gewone leven gaat immers ook gewoon door! Succes het zal een bewogen maar mooie reis worden!!

Weet je niet hoe te beginnen? Of is het je allemaal teveel? Laat het me weten en ik help je met het overzichtelijk maken,  bel me, mail me!

Laat het opruimen niet aan je nabestaanden over.
Als je al eens probeert te beginnen over het opruimen van het huis van je ouders of grootouders begint het gedoe. “Het valt wel mee met ál die spullen”, “ik ben nog niet oud genoeg om op te ruimen”, “is voor de kinderen ook leuk als ik er niet meer ben”. Niets is minder waar. Familieruzies liggen op de loer na het overlijden. Want wie moet er vrij nemen om alles uit te pluizen en te verdelen? En: wie mag de gouden armband van moeder hebben?
In Zweden hebben ze daar wat op bedacht: döstädning, opruimen voor je doodgaat. Het is je eigen verantwoordelijkheid om je nabestaanden niet op te zadelen met een enorme verzameling spullen. Jonge mensen hebben tegenwoordig niet de tijd om al die dingen na je dood op te ruimen.

Er is een verschil met ‘normaal’ opruimen zoals bijvoorbeeld het opruimen met de KonMari methode en het opruimen voor je doodgaat. Heel simpel döstädning, opruimen voor je dood duurt langer. Het is geen kwestie van spullen in een doos kieperen en die op straat zetten; het is het overzien van je leven, in de vorm van alles wat je om je heen hebt verzameld – een proces dat jaren kan duren. Je hoeft ook niet alles weg te doen. Dingen die je echt leuk vind, en waar je echt van houd, gooi je natuurlijk niet weg. Zet de spullen waar je echt van houd op een speciale plaats zodat je er altijd van kan genieten. In een doos laten zitten is dan zonde want zo heb je er zelf niets aan en het is maar de vraag of je nabestaanden die spullen zó zullen waarderen als jij dat doet. Geef ze een ereplek!

Weet je niet hoe te beginnen? Of is het je allemaal teveel? Laat het me weten en ik help je met het overzichtelijk maken.  bel me, mail me!

We knappen het liefst zelfs onze problemen op, ook als we het niet redden. Maar dat is nergens voor nodig, de meeste mensen willen graag helpen. Je moet het alleen wél vragen!

Toch is om hulp vragen iets wat we liever niet doen. We werken ons liever een slag in de rondt en zoeken het zelf uit, dan dat we toegeven dat we er zelf niet uitkomen. Om hulp vragen zien we als een teken van zwakte.

Maar zo werkt het niet. Iedereen heeft wel eens hulp nodig en het vermogen om dit te vragen is een vaardigheid die we kunnen leren.

TUSSEN DE OREN
Het grootste deel van onze angst om hulp te vragen, zit tussen onze oren. Uit een studie van Cornel University uit 2008 blijkt dat mensen de kans dat anderen bereid zijn om te helpen met 50% onderschatten. Met andere woorden: mensen willen je helpen, je moet het alleen wel vragen.

Volgens het onderzoek zijn er vier stappen in het vragen om hulp.

1. Laat het weten
   Het eerste dat je moet doen is laten weten dat je hulp nodig hebt. We zijn in staat om maar een beperkte hoeveelheid informatie te verwerken. Dat betekent dat ondanks dat je denkt dat het wel duidelijk is dat je hulp nodig hebt, mensen geen idee kunnen hebben dat je het niet redt. Je kunt zelfs zo blind zijn voor de omstandigheden dat je zelf niet ziet dat je hulp nodig hebt.
2. Vraag het
   Vervolgens moet je de persoon die je kan helpen laten weten dat je hulp nodig hebt. Oftewel je moet het vragen. Anders loop je het risico dat je potentiele helper te maken krijgt met de angst om ‘jezelf voor gek te zetten’. Dit kan ervoor zorgen dat mensen wel denken dat je hulp nodig hebt, maar niets doen omdat ze bang zijn dat ze het verkeerd zien.
3. Wees specifiek
   Als je het dan vraagt, is het belangrijk om specifiek te zijn. Laat de persoon die je kan helpen, weten waarom je hem/haar vraagt en niemand anders. Op deze manier zijn ze met je begaan en voelen ze zich verantwoordelijk voor je succes en falen. Daardoor zijn ze eerder geneigd om je ook daadwerkelijk te helpen omdat ze het willen, in plaats van alleen maar omdat ze zich verplicht voelen.
4. Tijd
   Tot slot moet je er wel op letten dat diegene ook de tijd en mogelijkheden heeft om te helpen. Natuurlijk zijn we allemaal druk, maar het kan slim zijn om niet die vriendin te vragen die net een baby heeft, er net een verhuizing op heeft zitten of over twee weken op vakantie gaat.

Heb je niemand in de buurt die je wil of kan vragen, bel me, mail me!

Je hebt nu alle tools in handen om je huis volgens de KonMari Methode op te ruimen. In eerste instantie lijkt het allemaal heel veel werk. Maar als je eenmaal bezig bent zal je zien dat je het steeds makkelijker aankan. Je bent steeds meer bedreven in het sorteren op de ‘Spark Joy’ of niet.
Mocht je nu het overzicht kwijt geraakt zijn heb ik een handig overzicht voor je gemaakt. Zo kan je gaan afvinken wat je gedaan hebt. En ja ik weet niet alles staat op deze KonMari Checklijst lijst maar ik denk wel dat deze lijst je een eind op weg kan helpen. De spullen die niet specifiek genoemd zijn kan je vast wel onderbrengen in een van de categorieën. Veel succes!!

Zie je het niet zitten om hier zelf aan te beginnen of wil je hulp met opstarten? bel me, mail me!

Eindelijk ben je bij de laatste fase van het opruimen gekomen: de spullen met emotionele waarde.

Het is met deze categorie heel erg belangrijk dat je goed bij jezelf nagaat of het je nog een gevoel van blijdschap (Spark Joy) geeft. Je hebt met de vorige opruimsessie goed geleerd hoe het gevoel moet zijn om iets te behouden of iets weg te doen. De categorie met emotionele waarde is het moeilijkst vandaar dat dit aan het eind behandeld/gedaan wordt. Als het goed is ben je nu een ‘pro’ met het uitzoeken geworden en weet je hoe hetbde “Spark Joy” te voelt ;)
Zorg dat je goed uitgerust en voorbereid bent voor je aan deze klus begint, het is nl een emotionele klus.

Er zijn vast spullen die je heel moeilijk weg kunt doen. Doe dat dan ook niet. Spullen die je graag wil houden houd die dan ook in volle overtuiging. Niets mis mee. Zolang je jezelf kan vragen ‘Zal mijn toekomstige ik hier ook nog blij van worden?’ en je kan hier volmondig ‘Ja!’ op antwoorden zorg dan dat je het item netjes opbergt. Zo kan je alle items de revue laten passeren en je doos/koffer o.i.d. vullen met je kostbare herinneringen.

Schooltijd
Iedereen krijgt tijdens zijn schooltijd bergen tekeningen, werkstukken, rapporten, certificaten, diploma’s etc. Kies hiervan degene uit waar je het meest trots op bent (diploma’s bewaar je natuurlijk) en bewaar die. De rest van de spullen bedank je en doe je weg. Kijk dat ruimt nog eens lekker op. Als je je school agenda’s graag wil bewaren maak dan van iedere pagina een foto en bewaar je agenda’s digitaal.

Tekeningen en knutsels van de kinderen
Dit is natuurlijk lastig omdat alles wat de kinderen maakt bijzonder is :). Maak van wat je bijzonder vind een foto. De tekening die het laats gemaakt is mag natuurlijk best nog opgehangen worden. Komt er weer een nieuwe dan kan de vorige gefotografeerd worden en de tekening zelf weggedaan.

Persoonlijke herinneringen
Je hebt zelf natuurlijk ook zaken die je graag wil bewaren. Bekijk ze eens heel goed en kijk of het je nog steeds blij maakt. Bijvoorbeeld dagboeken kan je bewaren maar je kan kijken of er al wat weggedaan kan worden óf je fotografeert de pagina’s en slaat ze digitaal op. Dit kan je ook doen met agenda’s.

Uitzoeken van foto’s
Het lijkt een moeilijke klus maar je bent nu zo bedreven in het uitzoeken dat ik denk dat je dit heel goed gaat lukken. Pak elke foto vast en voel. Voel je de ‘spark’? zegt de foto je iets? staat er iemand op die je kent? weet je het jaar nog? Als je overal ja op kunt zeggen bewaar hem dan. Misschien een idee om op de achterklant te schrijven wat je over deze foto weet. Dit is leuk voor het nageslacht ;) Bewaar vervolgens de foto’s van een bepaalde gebeurtenis en/of jaar in bv een enveloppe en zet daarop wat er in zit. Zo kan je een doos gaan vullen met fotomomenten.

Heb je nu een heleboel foto’s van vroeger dan is het leuk om dit als gezin uit te gaan zoeken. Iedereen heeft weer zijn eigen herinnering aan een bepaalde foto. Leg de foto’s van een periode bij elkaar bijvoorbeeld op de grond. Zo krijgen jullie een goed overzicht en zijn foto’s makkelijker te plaatsen. Veel plezier!!

Zie je het niet zitten om hier zelf aan te beginnen of wil je hulp met opstarten? bel me, mail me!

De opvouwtechniek die Marie Kondo hanteert is dat alles zo opgevouwen gaat worden dat het uiteindelijk een rechthoek is die rechtop kan blijven staan.
Het vergt was oefening maar uiteindelijk zal je zien dat het je gaat lukken ;).
Zo kan je al je kleding, per soort, netjes in dozen, manden en/of lades opbergen.

Is jouw sokken lade ook altijd zo’n puinhoop? Telkens op zoek naar sokken óf sokjes óf maillots?
Ga dan te werk volgens de KonMari methode. Vouw alles netjes op en geef alles een eigen plek. Dus een doos voor sokken én een doos voor sokjes én een doos voor maillots. Zo hoef je nooit meer te zoeken!

Ondergoed is altijd een uitdaging om netjes te krijgen. Vouw ze volgens de KonMari methode op en geef ze een eigen plekje in een doos/lade. Zo zal je altijd het juiste item kunnen pakken.

Bij bh’s met voorgevormde cups vouw je de banden en bandjes netjes in de cup en leg ze ‘in elkaar’ in een doos. Leg ze mooi op kleur zodat je blij wordt van het aanzicht.
Bij bh’s zonder voorgevormde cups vouw je de banden en bandjes netjes naar binnen en vervolgens rol je de bh op. Ook deze leg je mooi op kleur in een doos.

Je hebt nu alles netjes in dozen (of iets dergelijk) staan. Kijk nu eens naar wat je vandaag hebt gedaan. Hoe prachtig en blij ga je hier nu van worden?

Zie je het niet zitten om hier zelf aan te beginnen bel me, mail me!